Droom van Zilver

Een mensfiguur zittend op een mammoetboom die peinzend voor zich uit kijkt, dromend van… vrede?

Treurend ook over scherven van geluk uit ’t verleden, de herinneringen aan opa’s, oma’s vaders, moeders, al wie is heengegaan. Om wie deze mens ooit was: het kind, de puber, de student, de jongvolwassene. Om kinderen die er nooit kwamen, de liefdes die voorbijgingen. Om alles wat verloren ging, losgelaten moest worden. Om wat mensen elkaar aandoen. Schuin erboven hangt een zilverkleurige maan. Het is nacht: de tijd om te dromen over toen, nu en straks, over alles wat was, is en gaat komen. Een droom van zilver nu. Van goud straks?

Keramiek (met engobes) 1200^o C gebakken.
In twee delen op pin op berkenhouten sokkel (Ø 40 cm + 40 cm hoog) + maan van zilvergecoat cortenstaal Ø 50 cm (hangconstructie).

Gemaakt voor de expositie Vrede Verankerd.